De schreeuw

Niemand die ’t weet,
hoe het morgen weer zal zijn.
Hoelang jij er dan nog bent?
Wat kan ik doen,
opdat je ’t weet dat ik om je geef?
Dat ik het zonder jou niet overleef
De lucht kleurt zwart oranje rood,
de draaikolk draait in ’t avondrood.

Wat kan ik doen ?
Er is jou al zo vaak zo veel beloofd.
Wat moet ik doen?
Met al jouw stemmen in mijn hoofd ?
Ze zeggen: “Als je mij begrijpt”…2x
“Als je dit begrijpt”…2x
En kijk! De lucht ! Oranjerood !
Geen brug terug, de angst zo groot.
De zorg om jou werd veel te klein begroot.
Kan je nog overbruggen in de tijd?
Jij hield je sterk en al zo lang zo groot.
Is alle liefde nu dan buiten strijd?
Is er nog iemand die me zeggen kan,
hoe dat dit alles binnen perken kan?

In tegenstrijd
is er daar nog, een jonge minderheid op zoek
naar harmonie, in veelstemmigheid.
‘k Kan niet geloven wat ik zie:
lucht vervuilt, brandend woud,
‘t is vol gebouwd, Ieder, voor zich,
op korte-zicht-termijn…
En wordt dit dan een lied zonder refrein
als de rede telkens weer wordt overruled
door ’t groot gelijk en door emoties overspoeld?
Is het jong tegen oud of
gaan we samen
voor ’t behoud?

Wat kunnen we doen?
Blijven we vechten voor het laatste woord ?
Wat gaan we doen?
Gooien we onszelf op aarde overboord?
Of vinden we ons, samen, als een mensensoort ?
Samen, zoals nog nooit gehoord?
in dat klinkklaar slotakkoord?
Zingen we samen… dat klinkklaar slotakkoord


Tekst en Muziek: Jo Huylebroeck

In

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *